آزمون یاران حضرت:

 همه انبیا و مصلحان الهی، هسته های اصلی نهضت خویش را با آزمایش برگزیده اند، چرا که راه دشوار است و آمیخته با رنج ها، و بدون داشتن یارانی آبدیده، سرد و گرم چشیده، فداکار و وفادار، نمی توان خطر کرد. طالوت که در روایات، یاران مهدی (عج) به یاران او تشبیه شده اند، در نبرد با جالوت، لشکریانش را با تشنگی آزمود. تن پروران و نا شکیبایان نظم را بر هم زدند، حریصانه به آب افتادند، ولی صبور مردان ، از آن لب تر نکردند. از این راه، روشن شد که گروه نخست، ارزش و توان همراهی با طالوت را ندارندو سرانجام، در رویارویی با سپاه دشمن، وحشت آنان را فرا گرفت و از جنگیدن باز ماندند. ولی گروه دوم که ایمان فکری و بصیرت واقعی داشتند، همه پیروزی را در اختیار خدا دیدند و صبورانه مقاومت ورزیدند. یاران مهدی(عج) نیز برای رسیدن به درجه شایستگی همراه، از غربال های گوناگون گذر داده می شوند و پس از پیمودن مراحل دشوار، به قله رفیع نصرت بالا      می روند.

پاره ای از آزمایش ها پیش از قیام صورت می گیرد و پاره ای پس از آن. طولانی شدن غیبت، فتنه ها ، فریبندگی ها، افکار باطل، جاه و مقام، جلوه فروشان، محراب داران، دین به دنیا فروشان، عالم نمایان و ...بسیاری از منتظران را از راه باز می دارد. به میزان درجات ایمان و گذر از آزمون ها، منتظران متمایز می شوند و به میزان مایه های ایمانی، در یاری امام بر یکدیگر پیشی می جویند. به فرموده امام صادق(ع):"در وقت ظهور، برخی یاران، شب در بستر ناپدید می شوند و فردای آن در مکه اند و گروهی روز در آسمان راه می سپارند". گفتم: فدایت شوم، کدام یک ایمانشان بیشتر است؟ فرمود:" آن که در آسمان حرکت می کند".

پس از گرد آمدن نیروها، آزمون ها سخت تر می شود. امام با آزمونهای جسمی و روانی، باورها را به آزمایش می گذارد. از جمله، همانند طالوت که سپاهیانش را با تشنگی آزمود، یاران امام نیز با تشنگی امتحان خواهند شد. فراتر از آن، امام بی پروا به باورهای خرافی و عوامانه حمله می برد و معارف به دور از دسترس و پوشانده شده در غبار فراموشی را آشکار می سازد. در این تکان های فکری، صاحبان بصیرت و معرفت، تزلزلی به خود راه نداده و استوار برجای می مانند، ولی آنان که در باورهای خود ناخالصی دارند و اندیشه را از سرچشمه نگرفته اند و در حقانیت امام تردید کرده اند، از پیرامون حضرت پراکنده می شوند. هنگام سخنرانی امام در مسجد کوفه و تخریب دیوار مسجد پیامبر، تفاوت های فکری و بینش همراهان به بوته آزمایش در می آید و درجه و رتبه یاران در پیروی فرامین امام ارزیابی        می شود.

آس:

 درختی ست که در بهشت کاشته شده است.عصای حضرت موسی ع از شاخه آن درخت بود و آن را جبرئیل ع برای او آورد. حضرت مهدی(عج) هنگام ظهور، عصای موسی ع را به همراه خود دارد.آس درختی ست بلندتر از انار، دارای گل و برگی معطر و تخمش سیاه است.

در حدیثی از پیامبر آمده است(( و رائحه ابنتی فاطمه الزهراء، رائحه اسفرجل و الآس و الورد))

بحث بعد: آسیب شناسی  تربیتی مهدویت

منبع: فرهنگ الفبایی مهدویت

آزمون غیبت 

آزمایش های دینی برای ایمان آورندگان در همه زمان ها، قانون الهی است: " احسب الناس ان یترکوا  ان یقولوا آمنا و هم لا یفتنون".آیا مردم پنداشتند همین که گفتند ایمان آوردیم، به حال خود رها می شوند و مورد آزمایش قرار نمی گیرند؟ اما این قانون در روزگار غیبت به دو جهت مورد تاکید است: 1- آن که امام از نظر پنهان است و منتظران، منتظر اویند  و چون این امر به درازا می کشد، افکار و دعوت های باطل، در میان مسلمانان به وجود می آید و گروهی گمراه می شوند.

2- در این دوران، شرایطی به وجود می آید و اوضاعی بر جوامع حاکم می شود که نگه داشتن دین، بسیار دشوار می شود. بیشتر مردمان، به انگیزه های گوناگون، ایمان دینی خویش را در زندگی از دست می دهند و دینداری را کنار می نهند.     

امام رضا(ع) درباره آزمایش در دوران غیبت می فرماید: (آن چه گردنهای خود را به جانبش دراز کردید( تشکیل حکومت آل محمد(ع)) اتفاق نمی افتد، تا اینکه مشخص شوید و امتحان گردید و باقی نمی ماند از شما، مگر اندکی). نعمانی، باب دوازدهم از کتاب الغیبه خویش را به امتحان شیعیان در عصر غیبت اختصاص داده و احادیث گوناگونی در این زمینه آورده است. اما مهمترین انگیزه ای که سبب می گردد در دوران غیبت، دینداران با آزمایش های اعتقادی و عملی بسیار رو به رو گردند، عبارتند از: گسترش زمینه های ناباوری، افزایش انگیزه های انحراف و گریز از دین، ستیزه جویی ها با دینداری.

پس قانون آزمایش و غربال شدن مومنان، در ظرف زمانی غیبت که گمراهی ها و ستم ها هجوم می آورند، در شکوفا شدن حق جویی و خلاصی دینی دینداران و شایستگی برای حضور در جهادی فراگیر و سخت در رکاب حضرت مهدی(عج) نقشی اساسی و زیربنایی دارد.

به فرموده پیامبر(ص): چشم به راه فرج داشتن، همراه با صبر و استقامت، عبادت است.

سوره عنکبوت(آیه 2)

منبع: فرهنگ الفبایی مهدویت( ص 41)

بحث بعد:آزمون یاران حضرت

عصر این جمعه ی دلگیر دلم گفت بگویم، بنویسم ...........

برای شادی روح جوان ناکام صادق موسی زاده صلوات

آخرین دیدار عمومی حضرت:

آخرین دیدار عمومی حضرت مهدی(عج) با شیعیان، روز هشتم ربیع الاول سال 260هجری بوده است که در مراسم تشییع جنازه پدر بزرگوارش حضرت عسکری (ع) ظاهر شد و بر جنازه پدرش نماز خواند و سپس غایب شد.

این دیدار در سامراء و در خانه پدرش امام حسن عسکری(ع) انجام یافت.

از آن زمان تاکنون، دیگر ملاقات رسمی و عمومی میان آن حضرت و دیگران به وقوع

نپیوسته است.

آداب ملاقات با حضرت:

آدابی که به برکت آن ها می توان حضرت را در خواب یا بیداری زیارت کرد، بسیار است.

پاره ای از آن ها چنین است:

مداومت بر عمل نیک، انابه و تضرع در چهل روز به قصد ملاقات حضرت، رفتن چهل شب چهارشنبه در مسجد سهله یا چهل شب جمعه در کوفه و عبادت کردن در آنجا، زیارت سید الشهداء در چهل شب جمعه، مداومت بر دعا در چهل روز، همراه با مراقبت در طعام و شراب از حیث حلال یا حرام بودن آن در آن ایام، خواندن این دعا بعد از هر نماز واجب: " اللهم بلغ مولانا صاحب الزمان اینما کان و حیثما کان من مشارق الارض و مغاربها سهلها و جبلها عنی.......".در بعضی از کتب آمده است که هر کس بخواهد یکی از انبیاء و ائمه (علیهم السلام) را (یا سایر مردم یا فرزندان خود را) در  خواب ببیند، سوره ((والشمس)) و ((انا انزلناه)) و (( قل یا ایهاالکافرون))و (( قل هوالله احد)) را صدمرتبه بخواند و صدمرتبه صلوات بر پیامبر بفرستد و بر طرف راست بخوابد، همانا آنچه را قصد کرده ، در خواب خواهد دید.

آدینه:

نام آخرین روز هفته نزد مسلمانان است، مانند شنبه نزد یهود و یکشنبه نزد نصاری؛ و در روایات، روز ظهور حضرت مهدی(عج) است.

(منبع: فرهنگ الفبایی مهدویت)

عصر این جمعه ی دلگیر...............

آخرین دولت

 تعبیرهایی که در روایات درمورد دولت و حکومت امام مهدی (عج) آمده چنین است:

1-"دولت جهانی"که اشاره به قلمرو حکومت دارد؛

2- "دولت عدالت"که اشاره به بسط عدالت در زمان حاکمیت این دولت دارد

3- "دولت کریمه" که اشاره به محوریت کرامت انسان در این دولت دارد و بطور مشخص بیان شده که کرامت مداری یعنی عزت اسلام و مسلمین از یک سو و ذلت و نفاق و منافقان از سوی دیگر

4- "دولت صالحان"که اشاره به صالح بودن زمامداران آن است

5- "دولت حق" که اشاره به حق مداری این دولت و نتیجه آن یعنی بسط حق و رفع باطل است

6- "دولت مستضعفان"که اشاره به حاکمیت یافتن کسانی دارد که از سوی صاحبان زرو زور و تزویر به استضعاف کشیده شده اند

7- "دولت امنیت" که اشاره به امنیت فراگیر در آن دولت است؛ امنیتی که هم اجتماعی ست و هم ایمانی

8-"دولت رفاه"که اشاره به فراگیری رفاه در پهنه زمین است

9- یکی دیگر از تعبیرهایی که از دولت مهدوی شده ولی کمتر مورد توجه قرار گرفته،       تعیبر" آخرین دولت" است.

امام باقر(ع) می فرمایند: «دولتنا آخر الدول».دولت ما آخرین دولت است.سپس در پایان کلام خویش می فر مایند:«و هو قول الله عز و جل:«والعاقبه للمتقین».

امام صادق (ع) می فر مایند: این امر(حکومت ما اهل بیت) فرا نمی رسد تا اینکه همه گروهها بر مردم حکومت کرده باشند .....آنگاه قائم (عج) قیام  می کند و حق و عدالت را بر پا می کند.

همچنین امام صادق (ع) پس از آنکه می فرمایند پیش از برقراری دولت ما، همه گروهها به حکومت      می رسند، علت این تقدم و تاخر را چنین بیان می دارند:تا کسی نگوید:اگر ما هم به حکومت می رسیدیم به عدالت رفتار می کردیم.

از مجموع این دو حدیث چنین بر می آید که علت تاخر دولت امام، اتمام حجت تاریخی و عملی ست.

باید بشر به تجربه دریابد که راه عدالت جز از طریق اهل بیت نمی گذرد و بر قراری عدالت جز به دست مردان عدالت پیشه و امامان معصوم (ع) ممکن نیست.

تبیین این حقیقت در گرو توجه به این سه امر است:

نخست؛ عدالت مهمترین نیاز بشریت است.

دوم؛ اجرای عدالت نیاز به مردان عادل دارد،هر دستی توان عدالت گستری ندارد.

سوم؛ عدالت گستری نیاز به عدالت پذیری دارد.بدون عدالت پذیری اجرای عدالت ممکن نیست.اگر امام عدالت گستر وجود داشته باشد، ولی امت عدالت پذیر وجود نداشته باشد، عملیات عدالت گستری با شکست مواجه می شود.

عصر این جمعه ی دلگیر،

وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس

تو کجایی گل نرگس!

آخرالزمان:

"آخرالزمان" اصطلاحی است در فرهنگ ادیان بزرگ دنیا، به معنای آخرین دوران حیات بشر و قبل از برپایی قیامت.در فرهنگ اسلامی، آخرالزمان، هم دوران نبوت پیامبر اکرم(ص)، تا وقوع قیامت را شامل می شود و هم دوران غیبت و ظهور مهدی موعود(ع) را.

در دوران معاصر، عده ای از مفسران و متفکران مسلمان از قبیل: مرحوم علامه طباطبایی، استاد شهید مرتضی مطهری، سید قطب، محمد رشید رضا، شهید سید محمد باقر صدر و ..... با اتکا به آیاتی از قرآن کریم(اعراف:138- انبیاء:105- صافات: 171 و 172) استخلاف انسان در زمین،فرمانرواشدن نیکوکاران زمین (وراثت صالحان) و پیروزی حق بر باطل را به رغم جولان دائمی باطل، به عنوان سرنوشت آینده بشر معرفی کرده اند و آیات و روایات مربوط به تحولات آخرالزمان را بیانگر نوعی فلسفه تاریخ می دانند و به اعتقاد ایشان، عصر آخر الزمان عبارت است از دوران شکوفایی تکامل اجتماعی و طبیعی نوع انسان.چنین آینده ای امری ست محتوم که مسلمانان باید انتظار آن را داشته باشند و نباید منفعل و دلسرد به »حوادث واقعه» بنگرند، بلکه با حالتی پر از نشاط و خواهان صلاح جامعه انسانی و آگاه از تحقق اهداف تاریخی انتظار، باید سرشار از امید، آمادگی و کوشش درخور این انتظار مقدس باشند.درچارچوب این برداشت، آخرالزمان قطعه ی معینی از تاریخ نوع بشر است که او باید در آن، حرکت تکاملی تدریجی خود را تا تحقق وعده الهی ادامه دهد.در حالی که در کتب علمای متقدم همچون»کمال الدین» شیخ صدوق(ره) و»کتاب الغیبه» شیخ طوسی (ره) چنین تفسیری از تایرخ نبوده است و تحولات آخرالزمان امری ست غیر عادی که در آخرین بخش از زندگی نوع انسان واقع می گردد و به تحولات قبلی جامعه انسانی مربوط نمی شود.

در احادیث بسیاری آمده است که حضرت مهدی(عج) در آخرالزمان ظاهر می شود.پیامبر اکرم(ص) بر فراز منبر فرمود:مهدی از عترت و اهل بیت من است. او در آخرالزمان ظهور می کند.و نیز فرمود: مژده باد شما را به ظهور مهدی که او در آخر الزمان به هنگام سختی روزگار و فتنه و اختلاف و عدم امنیت می آید و خداوند به وسیله او زمین را پر از قسط و عدل می کند.

پیامبر(ص) دست ها را به سوی آسمان برافراشت و گفت: خداوندا ! برادرانم را به من بنمایان.یکی از اصحاب گفت: مگر ما برادران شما نیستیم؟ فرمود:نه، شما یاوران من هستید.برادران من کسانی هستندکه در آخرالزمان می آیند و یه من ندیده ایمان می آورند.خداوند آن ها را پیش از آنکه از صلب پدران به رحم مادران درآیند، با نامهای خود و پدرانشان به من معرفی نموده است که استقامت هر یک از آن ها در دین خود، از کندن خارهای گون در شب تاریک، و به دست گرفتن آتش گداخته سخت تر است. آن ها مشعل های هدایت هستند که خداوند آن ها را از فتنه های تیره و تار نجات می بخشد.

روایات معصومین(ع) نشان می دهد :

با سپری شدن این دوران، بساط زندگی دنیوی برچیده و مرحله ای جدید در نظام آفرینش آغاز می شود.آخرالزمان خود به دو مرحله کاملا متفاوت تقسیم می شود: دوران نخست که در آن انسان به مراحل پایانی انحطاط اخلاقی می رسد. دوران بعد، عصر تحقق وعده های الهی به پیامبران و اولیای خداست و با قیام مصلح جهانی آغاز می شود.

برای شادی روح جوان ناکام حاج منصور علیخانی صلوات

1- منابع: نشریه موعود، ش 10و 11 ص54- /2- غیبه طوسی، ص 111/3- بحارالانوار ج 51 ص 74

4- بحارالانوار ج 52 ص 124/5- منتخب الاثر، ص 515 /6- الزام الناصب، ص 137