تبليغاتX
خيمه قائم آل محمد صلي‌الله عليه و آله

خيمه قائم آل محمد صلي‌الله عليه و آله

                                                
برچسب‌ها: هل من ناصر ينصرني
نوشته شده در شنبه 23 شهریور1387ساعت 14:30 توسط |

زمان ظهور

اگر چه اصل ظهور و نشانه های نزدیک شدن آن، از امور مسلّم و قطعی است، ولی بنا به مصالحی، زمان ظهور مشخص نشده است و هیچ کس جز خداوند از وقت دقیق آن آگاه نیست. بارها اصحاب از امامان (ع) درباره زمان خروج قائم (ص) پرسیده اند، ولی آنان به صراحت از مشخص کردن آن نهی کرده اند و زمان ظهور را هم چون علم به قیامت، منحصر به خداوند دانسته اند.

فضیل از امام باقر(ع) پرسید: آیا برای ظهور، وقت معین شده است؟ امام سه بار فرمودند: «کذب الوقّاتون»؛ کسانی که وقت تعیین می کنند، دروغ می گویند. نیز آمده است: کمیت از آن حضرت پرسید: چه وقت حضرت مهدی (ع) ظهور می کند؟ امام فرمودند: از پیامبر (ص) نیز همین مطلب پرسیده شد. حضرت فرمود: مَثَل ظهور مهدی (ع) هم چون برپایی قیامت است (کسی جز خداوند از از وقت آن آگاه نیست) مهدی نمی آید، مگر ناگهانی.

البته در برخی روایات به گونه ای سر بسته به زمان ظهور اشاره شده که آن روایات نیز وقتی معیّن نمی کنند، بلکه به گونه ای نشانه های ظهور را بیان می کنند؛ مانند «مهدی (ع) قیام نمی کند مگر در سال های فرد، سال اول، سال سوم، پنجم، هفتم، نهم و یا روز شنبه دهم محرم. و یا : در بیست و سوم رمضان منادی ندا می دهد و مردم را به سوی مهدی (ع) فرا می خواند.

زمانی بیاید

یاتی زمان، سیاتی زمان. عنوان معروف در کتب حدیث است که روایات بسیاری تحت این عنوان مبنی بر پیشگویی از وقایع و حوادث و یا ملاحم و فتن ذکر شده است. اینک شماری از اینها را می آوریم.

رسول خدا (ص) فرمود: زمانی بیاید که چهره های مردم چهره آدمیان و دل هاشان دل های شیاطین باشد، بسا گرگ درنده و خونخوار باشند، از منکرات اجتناب نکنند. اگر در جمع آن ها باشی بد نامت کنند و چون با آن ها سخن گویی، به تو دروغ گویند و چون از آن ها جدا شوی، غیبتت کنند. سنت در میان آن ها بدعت و بدعت به نزدشان سنت بود، محترمتان نزد آن ها موهون، و موهونان محترم باشند. مومن نزد آن ها خوار و فاسق ارجمند بود. کودکانشان گستاخ و بی داب و زنان شان بی شرم و پیران شان امر به معروف و نهی از منکر نکنند. پناه بردن به آن ها خواری و اعتماد به آن ها ذلت و درخواست مال از آن ها بیچارگی و ننگ باشد. در آن هنگام خداوند باران به موقع به آن ها نبارد و در غیر موسم خود ببارد و بدان آن ها بر آن ها چیره سازد که به بدترین وجهی آن ها را آزار دهند، پسرانشان را بکشند و زنانشان را زنده دارند، در آن حال هر چه نیکان دعا کنند به اجابت نرسد.

زمانی بر مردم بیاید که شکم هاشان خدای شان بود (هر چه خواهد از حلال و حرام به آن بدهند) و زنانشان قبله شان باشد ( که تمام توجه شان به آن ها بود) و پولشان دینشان ( که آن را در حد پرستش دوست دارند) و شرف و عزت خویش را در تجملات و امتعه دنیا دانند، از ایمان جز نامی و از اسلام جز آثاری و از قرآن جز درسی بیش نماند. مساجدشان از حیث ساختمان آباد و دل هاشان از هدایت تهی و ویران، علماشان بدترین خلق خدا در روی زمین باشند. در آن هنگام خداوند آن ها را به سه بلیه دچار سازد: جور سلطان و خشکسالی و ظلم و ستم حکام و زمامداران. اصحاب از سخنان حضرت به شگفت آمده عرض کردند: مگر آن ها بت می پرستند؟ فرمود: آری، پول نزد آن ها چون بت مورد پرستش باشد.

 

منبع: فرهنگ الفبایی مهدویت


برچسب‌ها: زمانی بیاید, وقت ظهور, زمان ظهور, یاتی زمان, سیاتی زمان
نوشته شده در جمعه 1 اردیبهشت1391ساعت 21:6 توسط | |

رميله

شهري است كه وقتي حضرت قائم (ع) ظهور مي‌كند، براي مردم آن، سخناني مي گويد كه تاب و توان پذيرش آن‌را ندارند. از اين‌رو، عليه حضرت قيام مي‌كنند و با او مي‌جنگند. حضرت نيز به رويارويي با آنان مي‌پردازد و آنان را به قتل مي‌رساند. اين شورش،‌آخرين شورش عليه حضرت است.

روزها در عصر حضرت

خداوند در دوران حضرت مهدي (عج) به چرخ گردون فرمان مي‌دهد كه آرام‌تر بگردد، كه مقدار يك روز در روزگار آن حضرت، ‌معادل ده روز از روزهاي ما است، و هر ماهي به مقدار ده‌ ماه و هر سالي به مقدار ده سال از سال‌هاي ما است.

روميان

منظور از روم، در روايات مربوط به آخرالزمان و ظهور حضرت مهدي (ع)،‌ ملل اروپايي و در قرن‌هاي اخير،‌ گسترش آنان در آمريكاست كه فرزندان روم و وارثان امپراطوري تاريخي روميان هستند.

نام روم در بسياري از روايات زمان ظهور آمده است. از جمله روايات مربوط به فتنه و آشوب و تسلط آنان بر مسلمانان، و روايات ديگري درباره حركت ناوگان‌هاي جنگي آن‌ها به سواحل سرزمين‌هاي عربي، ‌اندكي پيش از ظهور حضرت مهدي (ع) وجود دارد.

ريحانه

يكي از نام‌هاي مادر امام زمان (ع) است.

زاهره

بر طبق روايات (ابن انباري) در داستان جزيره خضراء، ‌نام يكي از جزاير ناشناخته‌‌ي درياي مديترانه است كه طاهر، فرزند امام زمان (ع) فرمانرواي آن است.

زبيده

يكي از زناني است كه طبق روايتي از امام صادق (ع)، جزو ياران حضرت مهدي (ع) خواهد بود. وي همسر هارون‌الرشيد و از شيعيان بوده است. هنگامي‌كه هارون از عقيده او آگاه شد، سوگند ياد كرد كه او را طلاق دهد، او به انجام كارهاي نيك معروف بود. زبيده صد كنيز داشت كه همگي حافظ قرآن بودند و هر كدام موظف بودند كه يك‌دهم قرآن را بخوانند؛ به‌گونه‌اي كه از منزل مسكوني او صداي قرائت قرآن،‌ همانند زنبور عسل بلند بود.


برچسب‌ها: فرزند امام زمان, رميله, روميان, ريحانه, زاهره, زبيده, خیمه, مادر
نوشته شده در جمعه 18 فروردین1391ساعت 15:10 توسط | |

 

رَحبَه

سرزمين مقدسي است كه حضرت مهدي (ع) و اهل بيتش در آن اقامت مي‌گزينند. آن‌جا اقامتگاه حضرت نوح بوده است. هيچ‌يك از آل محمد (ص) جز در يك سرزمين مقدس مسكن نمي‌گزينند، و جز در يك سرزمين مقدس به قتل نمي‌رسند.

رشوه

مالي كه شخصي در مقابل عملي مي‌گيرد كه از وظايف او است،‌ يا براي ابطال حقي يا احقاق حقي آن‌ را مي‌گيرد.

رشوه يكي از محرمّات شرع اسلام است. پيامبر فرموده است: خدا لعنت كند رشوه دهنده و رشوه گيرنده و واسطه بين اين دو را.

پيامبر (ص) فرمود: «در آخرالزمان، معامله و داد و ستد با رشوه انجام مي‌شود و دين را ناديده مي‌گيرند و دنيا را ارج مي‌نهند». و در اخبار آخرالزمان آمده است: در آن زمان ربا شايع مي‌شود و كارها با رشوه انجام مي‌يابد و رشوه را به نام هديه حلال مي‌پندارند.

ركن و مقام

ميان ركن و مقام، مكاني مقدس و ممتاز در مسجدالحرام است، يعني ميان ركن حجرالاسود از كعبه و مقام ابراهيم (ع). رسول خدا (ص) فرمود: «بين ركن و مقام،‌ افضل بِقاع روي زمين است». در حديثي از امام باقر (ع) آمده است: «گويا قائم را مي‌بينم كه روز عاشورا، روز شنبه، بين ركن و مقام ايستاده و جبرئيل، پيش روي او ندا مي‌كند».

در روايات تصريح شده كه نفس زكيّه، بين ركن و مقام كشته مي‌شود، ‌و ياران حضرت در ميان ركن و مقام با او بيعت مي‌كنند. امام صادق (ع) فرمود: [صاحب‌الامر] در ميان ركن و مقام مي‌ايستد،‌ آن‌گاه بانگ بر مي‌آورد: اي فرماندهان من! اي نزديكان من! ... به سوي من بشتابيد و به فرمان من گردن نهيد...».


برچسب‌ها: رَحبَه, رشوه, ركن, مقام, صاحب‌الامر, مهدي, ع
نوشته شده در جمعه 11 فروردین1391ساعت 16:32 توسط | |

وقتی زمستان با آن همه سردی و ظلمتش خواستار گرمی وصفا می شود، خدا اجابت می کند و آفتاب بیشتر نور می دهد.
وقتی زمین نوای دل انگیز حول حالنا الی احسن الحال را سر می دهد خدا باز هم اجابت می کند، زمین را پر از بهار می سازد، فضا را پرازعطر گلها کرده وهمه جا را از ترنم چکاوک ها لبریز می گرداند.
حالا نوبت ماست تا نجوا کنیم . آرام زمزمه کن:


یا مقلّب القلوب والابصار، یا مدبّراللّیل والنّهار، یا محوّل الحول والاحوال، حوّل حالنا الی احسن الحال


در سکوت منتظر باش تا صدای او را بشنوی...
گوش کن صدای اجابت می آید، اراده کرده اختیار قلب هایمان را بدست بگیرد، لحظه لحظه زندگیمان را تدبیر کند و حالمان را به نیکوترین حال مبدل نماید.


صدای عشق می آید از آنسوی نهایتها

معطر می شود عالم ازاین آوای سبحانی


صدای خدا در زمان جاری شده، صدای امام رئوف (ع) را می گویم که همان صدای زیبا ی خداست و به مهر می گوید:

الامام الانیس الرفیق والوالد الشفیق

خدایا پس امام زمان من کجاست آن نزدیکترین دوست و مهربان تر از پدر.
مهدی کجاست تا برآستانش زانو زنیم، تسلیم حریمش گردیم و قلب هایمان را با نام و یاد و مرامش سرشار از رویش گلهای عشق وبندگی کنیم . مهدی کجاست؟!
بازهم صدای اجابت می آید و این بار صدای مهدی (ع)، تجلی صدای خداست وبا گل واژه های عشق جواب تو را می دهد:

لو اشیاعنا وفقهم الله .....
اگر شیعیان ما که خدا توفیقشان دهد در راه ایفای پیمانی که بر عهده گرفته اند ،همدل می شدند میمنت ملاقات ما ازایشان به تاخیر نمی افتاد.
و حالا باز هم ما و نجوای اضطرارمان :

خدایا می خواهمش؛ او را به من عطا کن. و باز هم صدای اجابت او و این بار، علی بن الحسین (ع) با صدای خدا سخن می گوید:
ومع العسر یسر، فاصبر ان العاقبة للمتقین. ثبتک الله علی ولایة من تولیت نحن وانتم فی ودیعة الله التی لا یضیع ودائعه

همراه با هر سختی آسانی است صبر کن که سر انجام از آن متقین است. خدا تو را در ولایت کسی قرار دهد که ولایتش را داری و آن را برای تو تثبیت فرماید.ما و شیعه ما گنجینه های سپرده های خدا هستیم که از بین نخواهیم رفت.


به سمت نور می خواند کسی دلهای شیدا را

به بزم عشق می خواند کسی مارا به مهمانی


مــهــدیــا
حالا که سهم ما از این دنیا انتظار است وغیبت تو شب یلدای ما و ظهورت صبح راستین مشتاقان قلبمان را حفظ فرما که شبستان ولایت توست

چراغ روشنی باید شبستان ولایت را

ومی تابد به صحن عشق آن خورشید کنعانی

حضورش نورمی بخشد تمام بزم هستی را

ز نورش می شودهرجای این عالم چراغانی


مــهــدیــا
در این بهار ارمغان انتظار را برایمان مقام معیت وهمراهی خودت قرار ده تا
1. با صبوری فرجت را به انتظار بنشینیم
2. تنها دل به تو بسپاریم وفقط به تو عشق ورزیم
3. به مهر ،نام و یادت را در جهان نشر دهیم
4. برایت دعا کنیم تا غیبت تو برایمان تبدیل به حضور شود
5. از گناه دوری کنیم تا ترک هر گناه هدیه ای باشد تقدیم به تو
6. از حریمت دفاع کنیم

 

مـــــــهـــــــــــدیـــــــــــا بـــــهــاریــمــــان کــــــن

 عــــــــــیــــــــــــــــــــــــــــــدتان مبــــــــــــــــــــــــــــــارک  

 


برچسب‌ها: یا مقلّب القلوب, بهار, مهدی, عج, لو اشیاعنا
نوشته شده در دوشنبه 22 اسفند1390ساعت 16:49 توسط | |

رجعت امامان

رجعت امامان (عليهم‌السلام) در قرآن كريم و روايات و زيارت‌ها آمده است. در قرآن آمده است: «انَّ‌الذي فَرضَ عليك‌القرآن لَرادَّكَ الي معادٍ» ؛ آن كسي كه قرآن را بر تو فرو فرستاد به يقين، تو را به وعده‌گاهت باز مي‌گرداند. در روايتي امام صادق (ع) مي‌فرمايد:‌«نخستين كسي كه در جريان رجعت به دنيا باز مي‌گردد، امام حسين (ع) است». و فرمود: «حسين (ع)‌به اراده حكيمانه خداوند به دنيا باز مي‌گردد و حضرت مهدي (عج)، ‌انگشتر سليمان را به همراه زمام امور جامعه به او مي‌سپارد،‌ و او كسي است كه قائم (ع) را پس از يك زندگي طولاني و با شكوه كه از دنيا مي‌رود، غسل مي‌دهد و به خاك مي‌سپارد». نيز در تاويل آيه شريفه قرآن «ثُمَّ رَدَدنا لَكُم الكرّه عليهم» مي‌فرمايد: حسين (ع)‌ با حدود هفتاد نفر از ياران خويش به خواست خدا به دنيا باز مي‌گردد... در همان حال،‌حضرت مهدي (ع) نيز در ميان ياران حسين (ع) و مردم است.

همچنين از نظر روايات، ترديدي نيست كه منظور از «دابّه‌الارض» در آيه 82 سوره نمل،‌ رجعت حضرت علي (ع) مي‌باشد.

رجعت پيامبران

طبق رواياتي كه در تفسير آيه 81 سوره آل عمران از معصومين (عليهم‌السلام) رسيده است، همه پيامبران در رجعت برمي‌گردند. اينك به چند روايت اشاره مي‌كنيم:

«به خدا سوگند از زمان حضرت آدم (ع) تا رسول اكرم (ص)‌،‌پيامبري مبعوث نشد، جز اينكه خداوند آن‌ها را باز مي‌گرداند، تا در برابر علي‌بن‌ابيطالب شمشير بزنند».

«خداوند همه پيامبران و مومنان را براي ياري امير مومنان (ع) گرد مي‌آورد. در آن روز علي‌ بن ابيطالب (ع)، پرچم رسول اكرم (ص) را در دست مي‌گيرد و امير همه مخلوقات مي‌شود. همه مخلوقات در زير پرچم او قرار مي‌گيرند و او بر همه فرمانروايي مي‌كند».

منبع:‌ فرهنگ الفبايي مهدويت


برچسب‌ها: رجعت امامان, تفسير آيه 81 سوره آل عمران, «دابّه‌الارض», قائم, ع, آيه 82 سوره نمل
نوشته شده در پنجشنبه 27 بهمن1390ساعت 16:3 توسط | |

ربُّ‌الارض

يكي از القاب حضرت مهدي (عج) شمرده شده است. در تفسير آيه شريفه "وَ اَشرَقَتِ‌الاَرضُ بِنور ربِّها" امام صادق (ع) فرمودند:‌ مربّي زمين، امام زمان (ع) است و به نور حضرت مهدي(عج)،‌ مردم از نور آفتاب و ماه مستغني ‌مي‌شوند.

رجعت

در لغت به معناي بازگشت و بازگشتن به دنيا پس از انتقال به جهان ديگر است. و در اصطلاح به اين مفهوم است كه امامان خاندان وحي و رسالت (ع) و انبوهي از كساني‌كه جهان را بدرود گفته‌اند، بار ديگر پس از حضرت مهدي(ع) و پيش از شهادت او به خواست خداوند و اراده حكيمانه‌ي او، ‌به اين جهان باز مي‌گردند.

نخستين رجعت‌كننده، امام حسين (ع)‌است و پس از ايشان، همه امامان اهل‌بيت (ع) يكي پس از ديگري رجعت مي‌كنند. رجعت، ‌از عقايد مسلّم شيعه است و آيات و روايات در اين باره، بيش از حد شهرت و تواتر است.

سؤال مهم اين است كه آيا رجعت اختياري است؟ ناگفته پيداست افرادي كه براي انتقام و تنبيه رجعت مي‌كنند،‌ هرگز به ميل و اراده خود برنمي‌گردند، ‌بلكه مصداق «كافر به جهنّم نمي‌رود، كشان‌كشان مي‌برند»،‌ آن‌ها نيز ناگزير تن به رجعت نمي‌دهند، كه رجعت براي آن‌ها بسيار ذلّت‌بار و سخت است. ولي در مورد مومنين به نظر مي‌رسد كه اختياري خواهد بود نه اجباري. مفضل ‌بن‌ عمر مي‌گويد:‌ در خدمت امام صادق (ع) صحبت از حضرت ولي‌عصر (عج) شد و از افرادي كه عاشقانه انتظار ظهور او را مي‌كِشند و پيش از نيل به چنين سعادتي از دنيا مي‌روند گفت‌و‌گو شد، فرمود: هنگامي‌كه حضرت ولي‌عصر (عج) قيام كند، مامورين الهي در قبر با اشخاص مؤمن تماس مي‌گيرند و به‌ آن‌ها مي‌گويند: اي بنده خدا ! مولايت ظهور كرده است، اگر مي‌خواهي به او بپيوندي آزاد هستي، و اگر بخواهي در نعمت‌هاي الهي متنعّم بماني، باز هم آزاد هستي. از اين حديث استفاده مي شود كه رجعت در مورد مومنان، ‌اختياري است.


برچسب‌ها: رجعت, ربُّ‌الارض, مربّي زمين, حضرت مهدي, عج
نوشته شده در جمعه 23 دی1390ساعت 11:17 توسط | |

دوشنبه

يكي از ايام هفته‌ است. در حديثي آمده است كه در روز دوشنبه و پنج‌شنبه اعمال اين امّت بر پيامبر (ص) عرضه مي‌شود و پس از آن حضرت، بر حضرات ائمه (عليهم‌السلام) و حضرت ولي عصر (ع) عرضه مي‌گردد. از حضرت رسول (ص) آمده كه دانش را در روز دوشنبه فرا گيريد كه آن را بر پژوهنده‌اش آسان مي‌سازد.

دين‌فروشي

يكي از علائم آخرالزمان اين است كه مردم از دين خارج مي‌شوند. روزي امام حسين (ع) نزد امير مومنان (ع) آمد. گروهي در گرداگرد حضرت (ع) نشسته بودند. ايشان به آنان فرمودند: «حسين پيشواي شماست. رسول خدا او را سيّد و سرور ناميده است. از نسل او مردي ظهور خواهد كرد كه در اخلاق و چهره،‌شبيه من است. او دنيا را پر از عدل و داد مي‌كند، چنانكه پر از ستم و جور شده است». سؤال شد: اين قيام در چه زماني خواهد بود؟ فرمود:‌«افسوس! هنگامي‌كه از دين خارج شويد». همچنين پيامبر گرامي اسلام درباره اهميت دين‌داري در آخرالزمان فرموده است: «... گروهي دين خود را به بهاي ناچيز و متاع اندك مي‌فروشند. كسي كه در آن روز به دين خود چنگ زده و پاي‌بند است،‌ همانند كسي است كه گلوله‌اي از آتش را در دست گرفته يا بوته‌اي از خار را در دست مي‌فشرد».

ذوالفقار

نام شمشير پيغمبر اسلام (ص) است كه حضرت حجت (ع) هنگام ظهور آن را همراه خود دارد. از اميرالمومنين رسيده كه فرمود:‌ جبرئيل به پيامبر (ص) نازل شد و گفت «اي محمد! در يمن بُتي است از سنگ كه آن را در (قاب) آهن نشانده‌اند. كسي بفرست آن آهن را بياورد». حضرت مرا فرستاد و آن آهن را به صيقل (آهنگر) دادم. دو شمشير از آن ساخت:‌ ذوالفقار و مخذم. حضرت مخذم را برداشت و ذوالفقار را به من داد و پس از رحلت آن بزرگوار،‌ مخذم نيز به من رسيد.

 

نوشته شده در جمعه 2 دی1390ساعت 14:17 توسط | |

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
Design By : Night Melody

JavaScript Codes